Pagina's

dinsdag 23 april 2013

Dansende tulpen

Ik nam het me al een tijdje geleden voor, en van het weekend kwam het er dan van.
Ik begon met het opruimen van de voortuin.

Er groeit zoveel (on)kruid en zoveel zevenblad dat ik het niet bijgewerkt krijg.
Al heeft dat waarschijnlijk ook veel te maken met de zeer beperkte hoeveelheid tijd die ik vrij maak voor schoffelen en onkruid plukken.

Nu kun je van zevenblad kennelijk heerlijke pesto maken, en zijn er nog veel meer lekkere recepten.
Maar genoeg is genoeg. Want ook in de achtertuin ben ik rijkelijk voorzien.

Dus in de voortuin zal het nu toch echt moeten wijken.



Maar tussen het (on)kruid in de voortuin bloeiden ook nog tulpen.
En ik kon het toch echt niet over m'n hart verkrijgen om ze uit te trekken en zomaar weg te gooien.


Dus in eerste instantie parkeerde ik ze maar even in een grote emmer, als een prachtig boeket.



Maar ook in de vaas hebben ze maar zo'n kort leven. Dus zocht ik een nieuw plekje voor ze in de tuin.

En toen ik zo bezig was moest ik denken aan een sprookje uit het sprookjesboek van mijn ouders.



Ik vond het als kind zo'n mooi verhaal.

Het is een sprookje van Andersen volgens de inhoudsopgave.
Ik geloof niet dat ik het verder ooit ergens ben tegengekomen als in dat boek vroeger thuis.


Na wat geploeter zitten ze nu toch weer allemaal in de grond.
Ze kregen nog een frisse douche en nu maar hopen dat ze nog een beetje bij trekken.



Of zouden ze 's nachts nog gaan dansen ....

Dan komen ze in ieder geval volgend voorjaar weer terug hoop ik.

2 opmerkingen:

Dymph zei

Zijn ze nog weer helemaal fris gaan staan? En anders zie je ze volgend jaar vanzelf weer verschijnen. Fijn logje, zo met dat sprookje tussendoor.

Plien zei

ik zal moeten wachten tot het volgend jaar. Maar niet getreurd, er is al weer genoeg ander spul in bloei ondertussen.

Een reactie plaatsen

Gezellig dat je er bent, dank je wel voor je berichtje.
Liefs, Pauline