Pagina's

dinsdag 4 februari 2014

Van een Wilgenhut

Het was zeker niet mijn eigen idee. Ik zag vorig jaar in blogland al zoiets voorbij komen.
Bij de Mme bijvoorbeeld als eerste. Zij was weer geïnspireerd door Naai-s.
En ook bij de Tante zag ik er een voorbij komen vorig jaar. En toen verzuchte ik nog maar eens dat ik daar toch geen plaats voor had. En hoe moest ik dan toch aan die wilgen takken komen. Jong, jong, 't was onoverkomelijk, maar zo'n mooie hut zat er dus hier niet in.

Of toch, want het idee bleef maar in m'n hoofd malen.
En toen Meis en Kleine Man vorige zomer zo ongeveer weg branden in de zon in hun nieuwe zandbak, bedacht ik me dat daar toch echt iets van een tentje of zo moest komen.
Manlief was blij en liet de palen van het oude afdak staan en gooide daar een doek over tegen de zon. Maar ja, dat was dus het euvel met dat afdak, het was niet zo handig geplaatst, de felle zon scheen er zomers precies onder, vandaar dat we het afbraken. En die doek deed dus niet veel goeds.

Een paar weken geleden had ik het antwoord. Een wilgenhut over de zandbak, hossa, probleem opgelost!

Ik vertelde dat zo eens enthousiast tegen een collega (met meer tuin dan goed voor een mens is) en dat leverde me dus dit.


Een prima lading wilgentakken van de knotwilgen van de schoonbroer van de collega (volgt u het nog).

Bij de Papa ging ik te rade voor goed gereedschap.


De grondboor werd ontvoerd.

Toen was het nog een kwestie van een fijne middag met veel zon, en wat tijd en wat werk.


Van een eerste beginnetje


Tot een wilgenhut, of nou ja, wilgenhut geraamte althans dan toch.

En nu maar hopen dat het hout straks weer mooi groen uitslaat.





2 opmerkingen:

anne anique zei

heej plien....ik ben zo benieuwd of het goed aanslaat!! gr. anique

Els04 zei

spannend...

Een reactie plaatsen

Gezellig dat je er bent, dank je wel voor je berichtje.
Liefs, Pauline